o-klubie.jpg

O Klubie

Piłka nożna znana była w Polsce już na początku XX wieku. W pierwszym dziesięcioleciu zaczęły prężnie powstawać pierwsze kluby piłkarskie. Na terenach zaboru austryjackiego dyscyplina ta rozwijała się bardzo mocno, a świadczyć  o tym może fakt powstania takich klubów jak: „Resovia” Rzeszów(1905r.), „Cracovia” i „Wisła” Kraków (obie 1906r.), „Czarni” Jasło (1910r.) oraz dobrze znany nam sąsiedzki klub „Sokół” Nisko(1919r.) To co działo się w wspomianych regionach w Rudniku nad Sanem miało nastąpić za kilka lat.

I tak w roku 1923 w Rudniku powstał zespół piłkarski nazwany „Strzelec”. W drużynie tej grał m.in. Bronisław Gancarz wieloletni mistrz w biegach długodystansowych, maratończyk i uczestnik olimpiady w Berlinie 1936 r.  Rok 1936 przyniósł zmiany w nazwie Klubu i na bazie Strzelca założony został Klub Sportowy Orzeł. Pierwszym prezesem był Emil Zagaja, a sekretarzem Tadeusz Madej. Pierwszą drużynę piłkarską tworzyli :  Franciszek Grodzicki, Bronisław Ostrowski, Eugeniusz Skoczyłaś, Jan Banaś, Franciszek Mierczyński, Feliks Urban,  Stanisław Ruchaj, Stanisław Sekułski, Jan Sekulski, Stefan Sekułski, August Marecki, Sławomir Pałka, Wiktor Gołębiowski. Trzy lata później wybuchła wojna i do jej zakończenia „Orzeł” zawiesił swoją działalność.

Zaraz po wojnie wznowiła działalnośc sekcja piłkarska, rozpoczęła działalność sekcja tenisa stołowego i sekcja szachowa. W latach pięćdziesiątych „Orzeł” zmienił nazwę na „Sparta”, aby później ponownie do niej wrócić. W 1953 roku powstała w klubie kolejna sekcja - lekkoatletyczna, której inicjatorem i pierwszym trenerem był Wilhelm Żołądek, a najlepszymi zawodnikami byli :  Stanisław Pasierb (kula), Kazimierz Naklicki (dysk), Henryk Skiba (800, 1000 m), Eugenia Sitarz (1000m). W połowie lat 50 z funkcji prezesa zrezygnował Emil Zagaja, a jego miejsce zajął Henryk Gałuszka.

W 1959 roku funkcję prezesa objął  Mieczysław Woźniak ówczesny dyrektor przedsiębiorstwa "Wikplast". W tym samym czasie pojawiła się w Rudniku cała rzesza uzdolnionej sportowo młodzieży : Edward i Tadeusz  Burdzy, Stanisław i Włodzimierz Wałęga, Kazimierz i Stanisław Kowalski, Jan Kopeć, Marian i Kazimierz Grodzicki,  Jerzy Komórkiewicz, Jerzy, Tadeusz i Ryszard Sekulski, Jerzy i Włodzimierz Sokalski, Antoni Łyko, Andrzej i Henryk  Nicałek, Edward Potocki, Stanisław Skoczyłaś, Zbigniew Karaś, Franciszek Lada, Ryszard Mielowski. Trenerem piłkarzy „Orła” był Antoni Samek. To były dobre czasy dla Klubu. Zakłady "Wikplast - Las" były solidnym sponsorem, który na sport wykładał duże pieniądze. Zawodnicy mieli wększą możliwośc doskonalenia umiejętności na obozach sportowych. Czwartoligowy wówczas „Orzeł” dobrze radził sobie w rozgrywkach, a zawodnicy zaczynali być zauważani przez Kluby piłkarskie o wyższej randze. 

W latach 60-tych Orzeł awansował do ligi wojewódzkiej, w której występowały takie kluby jak: Wisłoka  Dębica, Polonia, Polna i Czuwaj Przemyśl, Stal Sanok, Siarka Tarnobrzeg, Górnik Gorlice, Walter Rzeszów, JKS Jarosław, Karpaty Krosno. W tym czasie największa gwiazda rudnickiego Klubu Rajmund Kapuściński trafia do Stali Mielec. Po nim byli następni, którzy zostali zauważeni przez znaczace Kluby: Stanisław Karaś (Stal Mielec, Stal Stalowa Wola, Wiesław Pędlowski (Stal Stalowa Wola),  Artur Kopeć (Stal Stalowa Wola, Siarka Tarnobrzeg), Janusz Hubert Kopeć (Legia, Polonia Warszawa),  Paweł Szafran (Stal Stalowa Wola). Ci grali wśród najlepszych. Inni mieli mniej szczęścia, ale i tak bardzo często  wędrowali co najmniej do zespołów trzecioligowych.

Na uwagę zasługuje fakt, że w 1964 roku odbył się mecz pomiędzy Orłem Rudnik a Ruchem Chorzów. Wygrał Ruch 6:3. Bramki dla Orła strzelili: Makowski, Płachta i Leszek Dudzik. 
  Dyrektor Wożniak bardzo mocno angażował się w sport rudnicki. Jego zasługą jest powstanie obiektu sportowego wraz ze stadionem. Po prezesie Wozniaku obowiazki przejął Kazimierz Miazga, który piastował to stanowisko do 1990 roku. 

Klub "Orzeł" Rudnik to nie tylko piłka nożna. Przed wojną utworzona została sekcja szachowa. Prawdziwy jej rozkwit nastąpił jednak dopiero w latach 70. Grali tu wtedy tak utalentowani szachiści jak : Bolesław Ziółkowski, Jan Gietka, Eugeniusz Wroński i Antoni Konior. Drużyna została zgłoszona do rozgrywek klasy A, w której  występowała nieprzerwanie przez 7 lat, zdobywając w tym czasie dwukrotnie mistrzostwo województwa  tarnobrzeskiego. Od tamtej pory szachy stały się w Rudniku bardzo popularną dyscypliną. Od lat prowadzi się tu  wyśmienitą pracę z dziećmi i młodzieżą.  Odbywa się tu jeden z największych w Polsce tuniejów  szachowych: Ogólnopolski Kolonijno Wypoczynkowy Turniej Szachowy, w którym bierze udział średnio do 250 zawodniczek i zawodników z Polski i z zagranicy. Wielką renomą cieszy się także coroczny memoriałowy turniej im. Jana Gietki. Należy wspomnieć również o tym iż, w Rudniku istniała niegdyś sekcja tenisa stołowego, której trenerami byli : Wacław Łabędzki i Edward Kiliański.

W roku 1998 z okazji 75-lecia Klubu zorganizowany został towarzyski mecz  pomiędzy "Orłem" Rudnik, a mistrzem Polski - Wisłą Kraków. Wygrała Wisła prowadzona przez trenera Franciszka Smudę 7:3, a bramki dla Orła zdobywali: A.Kopeć, Ślusarczyk i W.Zastawny. Dwa lata później rudnicki zespół ponownie znalazł się w IV lidze. Po nieudanym sezonie "Orzeł" spadł do A klasy i występował tu  do 2004 roku. Lata po 2000 roku to historia która się aktualnie toczy z wiekszym, czy mniejszym powodzeniem dla Klubu. Aktualnie drużyna z powodzeniem występuje w klasie okregowej zajmując miejsce w czołówce tabeli.